Ευρυαγγείες

Τι είναι οι ευρυαγγείες;

Οι ευρυαγγείες είναι διατεταμένα αγγεία στο δέρμα. Επειδή είναι διατεταμένα αλλά και επειδή είναι πολύ επιφανειακά, τα αγγεία αυτά φαίνονται με το μάτι.
evriaggeies_e-podi_pic01
Οι ευρυαγγείες μπορεί να προέρχονται είτε από αρτηρίδια είτε από φλεβίδια. Αν προέρχονται από αρτηρίδια, είναι μικρές, κόκκινες και δεν προβάλλουν από το δέρμα. Αν προέρχονται από φλεβίδια, είναι μεγαλύτερες, μπλε και συχνά προβάλλουν από το δέρμα.

Ευρυαγγείες μπορεί να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα, συνήθως όμως εμφανίζονται στα πόδια ή το πρόσωπο.

Οι ευρυαγγείες αναφέρονται συχνά και ως φλεβίτιδα, φλεβίτης ή σπασμένα αγγεία. Οι όροι αυτοί είναι αδόκιμοι και λανθασμένοι γιατί:

  • Ο όρος φλεβίτιδα υποδηλώνει φλεγμονή (πχ αμυγδαλίτιδα, ωτίτιδα, επιπεφυκίτιδα κλπ) που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν υπάρχει
  • Ο όρος φλεβίτης προέρχεται από την όρο της καθαρεύουσας «φλεβίτις», δηλαδή, στη δημοτική, φλεβίτιδα
  • Οι ευρυαγγείες δεν είναι σπασμένα αγγεία αλλά απλώς διατεταμένα και, για το λόγο αυτό, όταν πιέζονται και φεύγει το αίμα από μέσα τους, οι ευρυαγγείες εξαφανίζονται.

Που οφείλονται οι ευρυαγγείες;

Οι ευρυαγγείες οφείλονται σε φλεβική ανεπάρκεια, βλάβη δηλαδή των βαλβίδων των φλεβών που έχει ως αποτέλεσμα την παλίνδρομη ροή του αίματος (ροή σε αντίθετη κατεύθυνση από τη φυσιολογική), την αύξηση της πίεσης του αίματος εντός των φλεβών, οι οποίες σιγά σιγά διατείνονται και φαίνονται με γυμνό μάτι.

Παράγοντες που προδιαθέτουν σε εμφάνιση ευρυαγγειών είναι:

  • Η κληρονομικότητα
  • Η ορθοστασία ή η καθιστική ζωή
  • Η ηλικία: οι ευρυαγγείες εμφανίζονται συνήθως σε ηλικία 18-35 ετών και, στη συνέχεια, χειροτερεύουν σταδιακά
  • Το φύλο: οι γυναίκες εμφανίζουν ευρυαγγείες 4 φορές πιο συχνά από τους άνδρες
  • Οι εγκυμοσύνες
  • Η χρόνια έκθεση στον ήλιο
  • Η οιστρογονοθεραπεία
  • Η παρατεταμένη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών
  • Ο τραυματισμός του δέρματος

Τι συμπτώματα προκαλούν οι ευρυαγγείες;

Οι ευρυαγγείες συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα και δεν είναι επικίνδυνες (εκτός από τον κίνδυνο αιμορραγίας σε περίπτωση τραυματισμού). Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν έναν ήπιο πόνο, κάψιμο και κνησμό (φαγούρα). Το πρόβλημα συνήθως περιορίζεται στην αντιαισθητική εμφάνιση του ποδιού, η οποία όμως μπορεί να επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής, καθώς οι γυναίκες με ευρυαγγείες τροποποιούν τον τρόπο ένδυσης (αποφεύγουν φούστες και κοντά παντελόνια και φορούν μακριά παντελόνια ακόμη και το καλοκαίρι για να κρύβουν τα πόδια τους), αποφεύγουν τα καλοκαιρινά μπάνια ή καλύπτουν τα πόδια τους στην παραλία.

Πώς γίνεται η διάγνωση των ευρυαγγειών;

Η διάγνωση γίνεται με την απλή επισκόπηση, καθώς οι ευρυαγγείες είναι εμφανείς με γυμνό μάτι. Σε κάθε περίπτωση όμως, η κλινική εξέταση θα πρέπει να συμπληρώνεται με ένα Triplex φλεβών κάτω άκρων, για τον πλήρη έλεγχο της λειτουργίας του φλεβικού συστήματος των κάτω άκρων και τον αποκλεισμό ανεπάρκειας στις μεγαλύτερες και σημαντικότερες φλέβες των ποδιών.

Θεραπεία των ευρυαγγειών

Η θεραπεία των ευρυαγγειών αποσκοπεί στη βελτίωση της εμφάνισης του ποδιού, με την εξαφάνιση των ευρυαγγειών, αλλά και την εξάλειψη των συμπτωμάτων όταν αυτά υπάρχουν.

Η θεραπεία των ευρυαγγειών περιλαμβάνει:

  1. Σκληροθεραπεία

Η σκληροθεραπεία συνίσταται στην έγχυση μέσα στις ευρυαγγείες ενός διαλύματος που ερεθίζει το εσωτερικό του τοιχώματος των φλεβών. Η έγχυση γίνεται με τη χρήση πολύ μικρών βελονών, διαμέτρου 3 δεκάτων του χιλιοστού, ώστε το τρύπημα να γίνεται μόλις αισθητό. Οι ευρυαγγείες στη συνέχεια πιέζονται από έξω με μία ελαστική κάλτσα ώστε τα ερεθισμένα από το διάλυμα τοιχώματά τους να κολλήσουν μεταξύ τους, να υποστούν ίνωση και οι ευρυαγγείες να εξαφανιστούν.

Αν οι ευρυαγγείες δεν πιεστούν καλά μετά τη σκληροθεραπεία, τότε αντί για ίνωση σχηματίζονται θρόμβοι μέσα τους. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα κακό, με την έννοια ότι οι θρόμβοι σταδιακά θα απορροφηθούν και οι ευρυαγγείες θα εξαφανιστούν, μέχρι όμως να γίνει αυτό, οι ευρυαγγείες θα φαίνονται σαν έντονα μαύρες γραμμές. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη η συμπίεση με μία σφικτή ελαστική κάλτσα ή καλσόν.

Υπάρχουν διάφορα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη σκληροθεραπεία. Τα φάρμακα αυτά είναι ανώδυνα, αποτελεσματικά και χωρίς παρενέργειες.

  1. Σκληροθεραπεία με αφρό.

Ο αφρός σχηματίζεται με την ανάμιξη του φαρμάκου της σκληροθεραπείας με αέρα και, στη συνέχεια, εγχέεται μέσα στη φλέβα. Η τεχνική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση μεγάλων ευρυαγγειών αλλά και μικρών κιρσών. Το πλεονέκτημα της σκληροθεραπείας μα αφρό είναι ότι μικρές ποσότητες σκληρυντικής ουσίας αποκτούν μεγάλο όγκο με την ανάμιξή τους με αέρα και έτσι έρχονται σε επαφή με μεγάλη επιφάνεια φλεβικού τοιχώματος.

  1. Δερματικό laser

Το laser αποτελεί μία δέσμη φωτός συγκεκριμένου μήκους κύματος. Ρυθμίζοντας κατάλληλα το μήκος κύματος, μπορούμε να πετύχουμε την απορρόφηση της ενέργειας του laser μόνο από ένα συγκεκριμένο στόχο, όπως η αιμοσφαιρίνη (που περιέχεται στο αίμα εντός των ευρυαγγειών). Με τον τρόπο αυτό «καίγονται» οι ευρυαγγείες χωρίς να επηρεάζονται οι γύρω ιστοί.

Η εφαρμογή του laser γίνεται αισθητή ως ένα στιγμιαίο κάψιμο. Στη συνέχεια, η περιοχή της εφαρμογής είναι ερεθισμένη ελαφρά για 1-2 ημέρες, χωρίς όμως να απαιτείται κάποιος περιορισμός στη δραστηριότητα του ατόμου.

Στο ιατρείο χρησιμοποιείται το Nd:Yag laser με μήκος κύματος 1064 nm για την αντιμετώπιση ευρυαγγειών με διάμετρο μέχρι 4 mm. To Nd:Yag laser είναι από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα laser, με πολύ υψηλά ποσοστά εξάλειψης των ευρυαγγειών.